Toogenblik huist in de oude pastorij van Haren, vlak bij de kerk en het kleine dorpsplein. Zo is het gekomen.
Van 't Sleutelgat tot Toogenblik
In de jaren zeventig startte op de eerste verdieping van de pastorij de folkclub 't Sleutelgat. In het begin stonden vooral Ierse en Schotse traditionele muzikanten op het podium. Later nam een jongere generatie het over, en kwamen er cajun, tex-mex, country en blues bij.
Midden jaren tachtig viel die club uiteen in drie: Goevolk in Vilvoorde, Essegem Blues en Toogenblik in Haren. Toogenblik nam de lokalen over en bestaat sinds 1986. De naam komt van 'Haren een Ogenblik', een jaarlijks festival dat verderleefde in het singer-songwriterfestival Toogenblikt.
Een bruine kroeg in een pastorij
Je gaat een trapje op en je komt in een café dat aanvoelt als een museum. Aan de muren hangen foto's van muzikanten die hier speelden, en als meubilair staan er kerkstoelen naast schommelstoelen. Het podium is er niet weg te denken.
Vanuit de hoge ramen kijk je uit op de skyline van Brussel en het park van Laken. Achter het huis ligt een grote ommuurde tuin, waar op zonnige dagen een tent werd opgezet voor concerten.
Folk, blues en singer-songwriters
Folk was altijd het bindende element, maar het programma is breed: blues, country, singer-songwriters, chanson, kleinkunst, zydeco en bluegrass. Toogenblik werd bekend als uitvalsbasis voor Amerikaanse singer-songwriters. Tish Hinojosa, Bob Neuwirth en Tom Russell stonden hier op het podium, net als Terry Lee Hale, Gabriel Yacoub en Danny O'Keefe.
Ronkende namen zijn niet het doel. Het gaat om artiesten met een hart voor muziek, voor een publiek dat komt om te luisteren.
Vrijwilligers en een persoonlijk programma
Toogenblik draait van oudsher op vrijwilligers die hun vrije tijd in de club steken. Het motto is 'probeer het eens', in het programma, bij de ambachtelijke bieren en in de sfeer. Na een concert drinken artiesten vaak een pint bij het publiek aan tafel, en op verzoek spelen ze nog een nummer.
In de pers
Over Toogenblik schreven onder meer Club (oktober 1995), Deze Week in Brussel (maart 2000) en Knack (mei 2000). Een muziekcafé in een pastorij, klein maar fijn: dat blijft de rode draad.